

بورالین، کود کلاته بور مایع ۱۰٪ (کمپلکس اتانولآمین)
هر قسط با تربپی:
۴ قسط ماهانه. بدون سود، چک و ضامن.
کود بورالین (Boralean) | بور مایع ۱۰٪ (w/v) به فرم کمپلکس اتانولآمین
راهکار تغذیهای برای مدیریت کمبود بور و بهبود فرآیندهای زایشی گیاه
بورالین یک کود مایع حاوی بور محلول با غلظت ۱۰٪ وزنی–حجمی (w/v) است؛ یعنی حدود ۱۰۰ گرم عنصر بور در هر لیتر. بور در این محصول بهصورت کمپلکس بور–اتانولآمین فرموله شده تا یک محلول شفاف، پایدار و قابل استفاده در محلولپاشی و/یا آبیاری فراهم شود.
نکته علمی مهم: در تغذیه گیاه، اصطلاح رایج بازار «کلات بور» دقیق نیست؛ بور معمولاً مثل آهن/روی «کلات کلاسیک EDTA» ندارد. فرم صحیحتر برای این نوع محصول کمپلکس (Complexed) یا پایدارشده با آمین (Amino-complex) است.
مشخصات کلیدی
- عنصر مؤثره: بور (B) محلول
- غلظت: ۱۰٪ (w/v) ≈ ۱۰۰ g B/L
- فرم شیمیایی: کمپلکس بور–اتانولآمین (Boron Ethanolamine Complex)
- ظاهر: مایع شفاف با رنگ کهربایی/زرد عسلی
- کاربرد: محلولپاشی برگی و مصرف همراه آب آبیاری
چرا بور مهم است؟ (کارکردهای علمی بور در گیاه)
بور یک ریزمغذی ضروری است که بیشترین نقشهای آن در بافتهای در حال رشد و اندامهای زایشی دیده میشود. مهمترین نقشهای فیزیولوژیک بور:
- ساخت و استحکام دیواره سلولی
بور در اتصال متقاطع پلیساکاریدهای دیواره (بهویژه پکتینها) نقش دارد؛ بنابراین کمبود آن میتواند باعث شکنندگی، ترکخوردگی، بدشکلی اندامها و کاهش کیفیت بافت شود.
- تقسیم سلولی و رشد مریستمها
کمبود بور معمولاً ابتدا در نقاط رشد (سرشاخهها، جوانهها، ریشههای فعال) بروز میکند و میتواند موجب توقف رشد، کوتولگی، بدفرمی برگها و مرگ جوانه انتهایی شود.
- فرآیندهای زایشی: تشکیل گرده، رشد لوله گرده و لقاح
بور برای جوانهزنی دانه گرده و رشد لوله گرده حیاتی است. کمبود بور میتواند باعث کاهش لقاح، ریزش گل/میوهچه و کاهش تشکیل میوه/دانه شود.
- انتقال قند و جابجایی مواد فتوسنتزی
بور در عملکرد غشاها و حرکت کربوهیدراتها نقش دارد؛ در کمبود بور ممکن است پر نشدن دانه، کاهش وزن هزار دانه، ریزماندن میوه و افت کیفیت رخ دهد.
مرز کمبود تا سمیت بور در بسیاری از محصولات باریک است؛ بنابراین توصیه مصرف باید محافظهکارانه و مرحلهای باشد.
بورالین چه مسئلهای را هدف میگیرد؟
این محصول برای شرایطی طراحی میشود که:
- کمبود یا کمبود نسبی بور وجود دارد (خاکهای آهکی، با pH بالا، ماده آلی پایین، یا آبیاریهای سنگین که شستشو ایجاد میکند)
- نیاز زایشی گیاه بالاست (مرحله قبل از گلدهی تا تشکیل میوه/دانه)
- نیاز به یک منبع بور مایع، یکنواخت، با ریسک رسوب پایینتر نسبت به برخی منابع ساده وجود دارد
اما یک واقعیت قطعی:
جذب بور در گیاه فقط به «فرم کود» وابسته نیست؛ عواملی مثل مرحله رشدی، دما، رطوبت، شوری، رقم، شدت کمبود، کیفیت آب، برنامه سمپاشی و اختلاطها تعیینکنندهاند.
مزیت فرم کمپلکس اتانولآمین
فرم کمپلکسشده با اتانولآمین میتواند این مزایا را ایجاد کند:
- حلالیت و یکنواختی بهتر فرمولاسیون نسبت به برخی محلولهای بور ساده در غلظتهای بالا
- پایداری بیشتر محلول کنسانتره در انبارداری (در صورت رعایت فرایند تولید و QC)
- کارایی مناسب در محلولپاشی به دلیل امکان تنظیم ویژگیهای فرمولاسیون (ویسکوزیته/پایداری/سازگاری)
در خاک، بور عمدتاً بهصورت بوریک اسید/بورات رفتار میکند و برهمکنش آن با کربناتها، رسها و ماده آلی پیچیده است. مزیت اصلی این محصول کیفیت فرمولاسیون و سهولت کاربرد است.
علائم رایج کمبود بور (برای تشخیص اولیه)
علائم بسته به محصول متفاوت است، اما معمولاً شامل موارد زیر است:
- توقف رشد جوانههای انتهایی، کوتاه شدن میانگرهها
- بدشکلی برگهای جوان، شکنندگی بافت
- کاهش گلدهی مؤثر، ریزش گل/میوهچه، لقاح ضعیف
- کیفیت پایین میوه/دانه (پر نشدن دانه، بدشکلی، ترک یا چوبپنبهای شدن در برخی محصولات)
تشخیص قطعی باید با آنالیز برگ/خاک و بررسی مزرعه انجام شود؛ چون علائم کمبود بور میتواند با تنشهای دیگر اشتباه شود.
روش و زمان مصرف (عمومی، قابل استفاده برای اکثر محصولات)
1) محلولپاشی برگی (روش رایج و مؤثر برای مراحل زایشی)
- بهترین بازه زمانی:قبل از گلدهی / شروع گلدهی / بعد از تشکیل میوهچه یا شروع دانهبندی (بسته به محصول)
- دوزهای عمومی برای «بور ۱۰٪ (w/v)»:
- محصولات باغی: ۱ تا 2 لیتر در ۱۰۰۰ لیتر آب
- محصولات زراعی: ۱ تا ۱.۵ لیتر در هکتار
- صیفیجات و گلخانه: ۰.۷۵ تا ۱ لیتر در ۱۰۰۰ لیتر آب
- محصولات حساس به بور: ۰.۵ تا ۰.۷۵ لیتر در ۱۰۰۰ لیتر آب و فقط با آزمون مزرعه
نکات اجرایی محلولپاشی:
- در صبح زود یا عصر (دمای پایینتر، تبخیر کمتر)
- از محلولپاشی در گرمای شدید، باد، یا تنش آبی شدیدا اجتناب شود
- در گلدهی کاملِ بعضی محصولات حساس، ریسک وجود دارد؛ بهتر است برنامه با کارشناس محصول تنظیم شود.
2) مصرف همراه آب آبیاری (در صورت نیاز به تغذیه ریشهای)
- کاربرد ریشهای بور بهعلت ریسک سمیت در مصرف زیاد باید دقیقتر مدیریت شود.
- دوز دقیق وابسته به بافت خاک، شوری، آنالیز و نیاز محصول است؛ بدون داده مزرعهای بهتر است محافظهکارانه شروع شود و مرحلهای تکرار گردد.
سازگاری و اختلاط
- قبل از هر تانکمیکس، آزمون اختلاط (Jar Test) انجام شود.
- اصولاً ریسک ناسازگاری میتواند با این موارد افزایش یابد:
- محلولهای بسیار قلیایی یا بسیار اسیدی
- ترکیبات کلسیمی غلیظ (بسته به فرمول و شرایط، امکان کدورت/رسوب وجود دارد)
- سموم/کودهای دارای نمک بالا
- اگر قرار است همراه چند محصول مصرف شود:ترتیب اختلاط استاندارد: آب - اصلاحکننده آب (در صورت نیاز) - کودها - سموم - در نهایت بورالین (و همزدن پیوسته).
نکته فنی تجربهشده در این نوع کمپلکسها: اسیدی کردن کنسانتره میتواند تعادل کمپلکس را بههم بزند و باعث کدورت/رسوب شود. هرگونه تنظیم pH اگر لازم است فقط در رقیقسازی نهایی داخل تانک و با آزمون انجام شود.
ایمنی مصرف و مدیریت ریسک سمیت
- بور عنصر مفید اما با پنجره ایمن محدود است. مصرف بیش از حد میتواند باعث:
- سوختگی حاشیه برگها، نکروز، افت رشد
- در برخی محصولات، افت کیفیت و کاهش عملکرد
- توصیه حرفهای:اگر سابقه مصرف بور در مزرعه نامشخص است، ابتدا با دوز پایینتر شروع کنید و بر اساس پاسخ گیاه/آنالیز برگ تنظیم کنید.
سوالات پرتکرار
۱) تفاوت بورالین با اسید بوریک چیست؟
اسید بوریک یک منبع ساده بور است. بورالین، بور را در یک فرم کمپلکسشده و فرمولاسیون مایع پایدار ارائه میکند که میتواند از نظر سهولت مصرف، یکنواختی محلول و پایداری محصول در انبارداری مزیت داشته باشد.
۲) چرا با وجود مصرف بور، هنوز ریزش گل یا پوکی/بدشکلی داریم؟
چون مشکل ممکن است فقط کمبود بور نباشد: تنش آبی، شوری، گردهافشانی ناکافی، عدم تعادل کلسیم/پتاسیم، مدیریت نیتروژن، سرمای بهاره/گرما، یا زمانبندی نامناسب محلولپاشی هم نقش دارند. بهترین راه، زمانبندی درست + دوز درست + تکرار مرحلهای + آنالیز برگ است.
۳) آیا محلولپاشی بور باعث سوختگی میشود؟
اگر دوز بالا، دمای بالا، تبخیر زیاد یا اختلاط نامناسب باشد، ریسک سوختگی افزایش مییابد. رعایت دوزهای پیشنهادی، زمان مناسب و آزمون اختلاط ریسک را کم میکند؛
«بورالین؛ تغذیه هدفمند بور برای گلدهی، لقاح و تشکیل میوه»
