برنامه کوددهی کنجد در ایران
برنامه جامع تغذیه و کوددهی کنجد در ایران (بر اساس کودهای فارمونتی)
ویژگی گیاه:
کنجد یکی از مقاوم‌ترین گیاهان روغنی به خشکی است، اما برای دستیابی به عملکرد اقتصادی، تغذیه هدفمند به‌ویژه در مراحل رشد زایشی ضروری است. نیاز اصلی آن به فسفر، پتاسیم، گوگرد، بور و روی است. خاک‌های قلیایی و با شوری متوسط عملکرد را کاهش می‌دهند، بنابراین مدیریت pH اهمیت ویژه دارد.
🌱 مرحله ۱ – قبل از کاشت (آماده‌سازی خاک و بذرکاری)
- کارسیپو: ۳۰۰ تا ۵۰۰ کیلوگرم در هکتار (اصلاح خاک و فعال‌سازی رطوبت)
- فسف‌آمید: ۱۵ لیتر در هکتار همراه با اولین آبیاری یا رطوبت کاشت
- اکتیو پلاس: ۵ لیتر در هکتار (افزایش توان ریشه‌زایی و جذب سریع عناصر)
هدف: تحریک رشد اولیه ریشه، افزایش مقاومت به تنش خشکی و فراهم‌سازی فسفر در ناحیه بذر.
🍃 مرحله ۲ – رشد رویشی (۴ تا ۸ برگ حقیقی)
- بایومکس: ۵ لیتر در هکتار
- زینک پلکس: ۱.۵ لیتر در ۱۰۰۰ لیتر آب
- منگارد: ۱ لیتر در ۱۰۰۰ لیتر آب
هدف: تقویت رشد رویشی، افزایش سبزینه و مقاومت به دما و تنش اولیه.
🌸 مرحله ۳ – آغاز گلدهی و تشکیل غلاف‌ها
- فسف‌آمید: ۱۰ لیتر در هکتار
- پتاسیمکس: ۱۰ لیتر در هکتار
- بایو بور: ۱ لیتر در ۱۰۰۰ لیتر آب
- اکتیو پلاس: ۵ لیتر در هکتار
هدف: بهبود تشکیل غلاف، افزایش گل‌های بارور و افزایش درصد روغن.
🌾 مرحله ۴ – پر شدن دانه و رسیدگی
- پتاسیمکس: ۱۰ تا ۱۵ لیتر در هکتار
- زافروگل: ۲ لیتر در ۱۰۰۰ لیتر آب (جهت افزایش مقاومت به گرما و بهبود کیفیت روغن)
هدف: افزایش انتقال مواد فتوسنتزی به دانه و بالا بردن درصد روغن و وزن دانه.
🍂 مرحله ۵ – پس از برداشت (بازسازی خاک)
- اسید سولفونیک: ۳ تا ۵ لیتر در هکتار
- کارسیپو: ۳۰۰ کیلوگرم در هکتار
هدف: کاهش قلیاییت خاک، آزادسازی عناصر تثبیت‌شده و آماده‌سازی بستر برای کشت بعدی.
💧 نکات فنی
- در مناطق خشک و کم‌آب، تغذیه بر پایه محلول‌پاشی سبک (۲۰۰ تا ۳۰۰ لیتر آب در هکتار) انجام شود.
- در خاک‌های سنگین یا با pH بالای ۸، مصرف اسید سولفونیک در مرحله رشد رویشی (۳ لیتر در هکتار) مفید است.
- کنجد به کمبود بور حساس است؛ محلول‌پاشی بایو بور در ابتدای گلدهی ضروری است.
- در خاک‌های فقیر، افزودن ۵ تن کود دامی پوسیده در هر هکتار قبل از کاشت توصیه می‌شود.
اگر بخواهی، می‌توانم نسخه ویژه کنجد دیم و کم‌آب را هم آماده کنم که تغذیه را در سه مرحله فشرده ارائه دهد و برای کشت‌های مناطق خشک خراسان، یزد و سیستان مناسب باشد. آیا آن را هم تولید کنم؟